Sztuka budowania

Budowa obiektów

Budowa jest to czynność, która polega na wykonywaniu obiektu budowlanego w danym i określonym miejscu. Pod hasłem budowa rozumiemy także odbudowę, rozbudowę oraz nadbudowę danego obiektu. Zasady realizacji budowy są unormowane w ustawie, która znajduje się w Prawie Budowlanym. Ustawa ta określa postępowanie, które poprzedza budowę, zasady realizacji tej budowy oraz postępowanie po zakończeniu budowy, jak również ustawa ta normuje działalność w tym zakresie. Poza tym istnieje duża liczba samych przepisów, które obowiązują uczestników procesu budowlanego podczas budowy. Do najważniejszych przepisów należą między innymi: przepisy techniczno-budowlane, czyli chodzi tutaj o warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane oraz ich usytuowanie, jak również chodzi tutaj także o warunki techniczne użytkowania obiektów budowlanych, przepisy dotyczące ochrony przeciwpożarowej, przepisy dotyczące bezpieczeństwa oraz higieny pracy, a poza tym inne przepisy, normy, opracowania techniczno-budowlane, aprobat technicznych, decyzje administracyjne, ekspertyzy oraz inne dokumenty. Sam proces budowlany nie polega na samej budowie, ale także na opracowaniu odpowiednich projektów. Ponadto inwestor musi uzyskać decyzję administracyjną o pozwoleniu na budowę, która to musi stać się decyzją ostateczną. Budowę ponadto realizuje się na zlecenie inwestora. Inwestor musi zorganizować proces budowy, w tym między innymi musi zapewnić wykonywanie oraz nadzór nad wykonywaniem czynności, które są związane z realizacją budowy.

Podobne artykuły

Spoiwa hydrauliczne
W budownictwie mamy do czynienia z różnymi spoiwami. Mogą to być spoiwa hydrauliczne, czyli takie które twardnieją na powietrzu, ale pod działaniem wody. Są to cementy oraz wapno hydrauliczne, czyli tak zwany cement romański. Cement jest hydraulicznym spoiwem mineralnym, które otrzymuje się z surowców mineralnych, takich jak margiel albo wapień i glina. Surowce mineralne wypala się na klinkier w piecu cementowym. Wypalony produkt następnie mieli się otrzymany spiek wraz z gipsem. Gips pełni tutaj rolę regulatora czasu wiązania. Cement stosuje się przede wszystkim do przygotowywania zapraw cementowych, cementowo-wapiennych oraz betonów. Ponadto cement wykorzystuje się także do łączenia materiałów budowlanych. Cementy dzielimy na wiele rodzajów w zależności od jego składu, klinkiru czy też sposobu produkcji. Są to: cement portlandzki, cement portlandzki wieloskładnikowy, cement hutniczy, cement glinowy, cement pucolanowy, cement z dodatkiem kamienia wapiennego oraz cementy specjalne jak na przykład cement kwasoodporny, którego obecnie się już nie stosuje. Cement portlandzki, czyli CEM...

Klinkier
Do podstawowych składników klinkieru zaliczamy: alit, czyli krzemian trójwapniowy o wzorze 3CaO•SiO2, który stanowi od 50 do 65 procent masy klinkieru belit, czyli krzemian dwuwapniowy o wzorze 2CaO•SiO2, który stanowi jakieś 20 procent masy klinkieru, brownmilleryt, który jest związkiem tlenku wapnia, tlenku glinu oraz tlenku żelaza(III) o wzorze 4CaO•Al2O3•Fe2O3, który stanowi jakieś 10 procent masy klinkieru, glinian trójwapniowy o wzorze 3CaO•Al2O3, który stanowi również około 10 procent masy klinkieru oraz inne związki glinu, wapnia i magnezu. Do wypalonego klinkieru dodaje się albo gips albo mieszankę gipsu z anhydrytem. Są to regulatory czasu wiązania. Dodaje się także pięć procent innych składników, takich jak wapień, żużel oraz pył pucolanowy. Potem całość mieli się w specjalnym młynie do cementu. Ponadto w procesie krystalizacji cementu powstają odpowiednie związki, które tworzą twardą masę. Wśród najważniejszych reakcji chemicznych zachodzących w procesie wiązania możemy wymienić następujące: 6 CaO•SiO2 + 9 H2O -› 6 CaO•SiO2•9 H2O oraz 3...

Klasy cementu
Klasę cementu określa liczba, która informuje nas o wytrzymałości normowej zaprawy na ściskanie po 28 dniach, która jest wyrażona w Mega Pascalach. I tak ze względu na tempo przyrastania wytrzymałości cement dziali się na takie z normalną wytrzymałością wczesną, która jest oznaczona literą N oraz na takie z wysoką wytrzymałością wczesną, która jest oznaczona literą R. Do grupy cementów portlandzkich należy także cement biały, który otrzymuje się bez domieszek związków żelaza, cement murarski oraz cement portlandzki szybkotwardniejący. Istnieją także cementy portlandzkie o innych składach. Możemy tutaj zaliczyć na przykład cement portlandzki żużlowy CEM II/B-S. Jest to cement o klasie wytrzymałościowej 32,5. Posiada wysoką wytrzymałość wczesną. Do głównych składników tego rodzaju cementu należą: klinkier portlandzki, który stanowi od 65 do 79 procent cementu, granulowany żużel wielkopiecowy, który stanowi od 21 do 35 procent cementu oraz siarczan wapnia, który spełnia tutaj rolę regulatora czasu wiązania. Kolejnym rodzajem cementu portlandzkiego jest cement wieloskładnikowy...

Cementy portlandzkie
Tak samo jak cement CEM I to i CEM II dzieli się na klasy. Są to również trzy klasy. Są to: 32,5, gdzie wytrzymałość próbek po 28 dniach wynosi od 32,5 do 52,5 Mega Pascala, 42,5, gdzie wytrzymałość próbek po 28 dniach wynosi od 42,5 do 62,5 Mega Pascala oraz 52,5, gdzie wytrzymałość próbek po 28 dniach wynosi powyżej 52,5 Mega Pascala. Wyróżniamy tutaj także cementy o wysokiej wytrzymałości wczesnej R, jak i cementy o normalnej wytrzymałości wczesnej N. W grupie cementów portlandzkich istnieje bardzo duża różnorodność, co wpływa na to, że każdy cement może charakteryzować się odmiennymi właściwościami. Różnice pomiędzy poszczególnymi cementami przejawiają się na przykład poprzez obniżone ciepło hydratacji, spowolniony przyrost wytrzymałości oraz podwyższoną odporność na agresje chemiczną. Właściwości fizyczne tego cementu przedstawiają się następująco. Gęstość wynosi 3,05 kilograma na decymetr sześcienny, a gęstość nasypowa w stanie luźnym wynosi od 0,9 do 1,2 kilograma na decymetr sześcienny, z...